Het blijft in mijn hoofd maar draaien om het verhaal dat ik aan het schrijven ben. Ik ben weer druk aan het studeren maar telkens twijfel ik of ik het beoogde doel wel kan halen. Dan is het wel lekker om een korte termijn doel te hebben. Dat bracht bol.com mij, in de vorm van weer een boek dat ik kon wegbrengen naar een koper.
Deze keer was het iemand in Haarzuilens. De trein naar Vleuten genomen dus en een wandeling uitgezet door de velden. Dat was een verrassing. Achter Vleuten ligt een weilandengebied dat deels volmaakt stil was - alleen de veldleeuweriken waren er te horen. De achtergrond werd gedomineerd door de toren die je bij Vleuten altijd ziet vanuit de trein. Dichterbij ben ik er nog niet geweest. Onder dit stukje weiland liggen nog volop Romeinse en oud Germaanse schatten, een paar gedenktekens vertelden daarvan.
Haarzuilens bleek net zijn feestweek te hebben. Alles stond er mooi opgepoetst bij, al was het feest nog niet begonnen. Dat komt natuurlijk 's avonds, met veel lawaai, maar nu was het dorpje heel rustiek. De dame van het boek was blij dat ze het zo snel kreeg. Ik was blij met mijn wandeling. Vanwege mijn hevige verkoudheid en mijn zere been - zielig zielig, iets verrekt denk ik - ging ik niet naar het kasteel. Dat houd ik tegoed, ik heb nu de smaak te pakken.
Deze keer was het iemand in Haarzuilens. De trein naar Vleuten genomen dus en een wandeling uitgezet door de velden. Dat was een verrassing. Achter Vleuten ligt een weilandengebied dat deels volmaakt stil was - alleen de veldleeuweriken waren er te horen. De achtergrond werd gedomineerd door de toren die je bij Vleuten altijd ziet vanuit de trein. Dichterbij ben ik er nog niet geweest. Onder dit stukje weiland liggen nog volop Romeinse en oud Germaanse schatten, een paar gedenktekens vertelden daarvan.
| Haarzuilens Centrum - de bushalte bij de Brink |
No comments:
Post a Comment