Maar weer eens terug komen op Dudok, de architect. Altijd al vond ik zijn ontwerpen en gebouwen mooi, zo lekker strak en toch met enkele speelse noten zoals kleine raampjes met dwarsbalken. Lastig om te maken, schoonmaken vast ook heel moeilijk, maar o zo aantrekkelijk om te zien.
Vandaag kregen we een kleine maar leerzame excursie over deze architect. We gingen namelijk gezellig met ons vieren wandelen door Hilversum, thuisbasis van Dudok, waarbij Peter C een uitleg gaf. Peter is zelf architect, nu min of meer in ruste, en geeft inmiddels rondleidingen door verschillende steden met het oog op de bouwstijlen. Daar maakten Eef, Huib en ik graag gebruik van. Daar liepen wij dus als het Dudok Kwartet.
We kwamen bijeen op het station in Hilversum, ook Peter met de trein deze keer, terwijl hij zo'n fanatieke autorijder is. Het lijkt hem wel meer te bevallen de laatste tijd om met de trein te gaan.
We liepen een uitgezette Dudokroute onder een stralend blauwe winterhemel. Veel scholen gezien, gemeentelijke gebouwen en huizenblokken, maar ook villa's en omroepgebouwen. Het klapstuk was toch wel het raadhuis, opgetrokken van gele blokken met een blauwe klok in top, omlijst door water, groen en die stralende lucht. Tot slot keken we in het MediaPark nog even naar de tegel die de plek markeert waar Pim Fortuyn is neergeschoten, een tegel die tevens het begin van een verwarrende tijd in ons land aanduidt, een tijd die nog niet is uitgewoed.
Vandaag kregen we een kleine maar leerzame excursie over deze architect. We gingen namelijk gezellig met ons vieren wandelen door Hilversum, thuisbasis van Dudok, waarbij Peter C een uitleg gaf. Peter is zelf architect, nu min of meer in ruste, en geeft inmiddels rondleidingen door verschillende steden met het oog op de bouwstijlen. Daar maakten Eef, Huib en ik graag gebruik van. Daar liepen wij dus als het Dudok Kwartet.
We kwamen bijeen op het station in Hilversum, ook Peter met de trein deze keer, terwijl hij zo'n fanatieke autorijder is. Het lijkt hem wel meer te bevallen de laatste tijd om met de trein te gaan.
We liepen een uitgezette Dudokroute onder een stralend blauwe winterhemel. Veel scholen gezien, gemeentelijke gebouwen en huizenblokken, maar ook villa's en omroepgebouwen. Het klapstuk was toch wel het raadhuis, opgetrokken van gele blokken met een blauwe klok in top, omlijst door water, groen en die stralende lucht. Tot slot keken we in het MediaPark nog even naar de tegel die de plek markeert waar Pim Fortuyn is neergeschoten, een tegel die tevens het begin van een verwarrende tijd in ons land aanduidt, een tijd die nog niet is uitgewoed.
No comments:
Post a Comment