Een begrafenis

In de Volkskrant van eind december staat een beschrijving van een begrafenis, vanuit een warme vriendschap geschreven. De commentaren erbij laten duidelijk merken hoe dit op prijs wordt gesteld. Het is ook niet niks, om een persoonlijkheid als hier beschreven te verliezen. De dame in kwestie liet zich overigens begraven op de natuurbegraafplaats De Heidepol, die ik graag eens zal bezoeken.

De reden dat ik er een blog aan wijd, is dat erin wordt gesuggereerd dat de heren en dames medici haar te vroeg hebben laten sterven. Mevrouw kon wel 100 worden! en toen ze kanker kreeg, was die goed te behandelen. Ze werd genezen verklaard. Kort daarna kwam de kanker terug. Ze stierf nog binnen het jaar, 75 jaar oud.

De mensen zijn als de bladeren aan een boom. Nooit is gesteld dat wij 100 mogen worden. De medische wetenschap is een middel achteraf. Iemand van 75 jaar is in feite Heel Erg Oud. Dankzij de goede hygiëne en voeding van vandaag de dag, en een beetje de verzorging, worden wij heel gezond heel oud. Maar het houdt wel ergens op. Er is natuurlijk ook het alternatief van heel oud worden en het zelf niet meer weten, zoals ik in mijn directe omgeving zie. De oude Romeinen zeiden het al: Memento Mori.