Ik keek vanochtend nog wat dromerig naar een reproductie van Jan Toorop, een oude affiche van de tentoonstelling Spirituality in Art (natuurlijk in het Engels). Een mannenfiguur leek via een aantal lintachtige slierten een speer te steken naar een ander wezen, zonder de bedoeling van agressie uit te stralen overigens. Het geheel was in pasteltinten gemaakt en had iets zwevends. Om de mannenfiguur leek een raster te staan. Daarboven iets als een engel, die de luchtige lijnen van de linten volgde.
Al starend bedacht ik mij dat ik indertijd bij Margo J. een korte cursus 'intuïtief tekenen' had gevolgd. In die tijd zat ik wel wat omhoog met van alles, en intuïtieve impulsen leken mij op dat moment een prima leidraad voor mijn levensrichting.
Die kon ik op zijn minst oefenen bij die cursus.
Margo was een zeer inspirerende docente. Zij tekende toen al jaren en jaren, en gaf ook al tekenles aan kinderen die zich slecht kunnen uiten. Een mooi experiment voor mij. Eén van de opdrachten was intrigerend. Samen met een andere cursist moesten de deelnemers een tekening maken, zonder ook maar één woord met elkaar te spreken.
Een eerste stel luchtige lijnen was gauw gezet. Het antwoord van mijn partner was ook duidelijk. Het begon met wat krullen, daarna kwamen er cirkels bij en een voorzichtige hoek hier een daar. Ik kreeg er lol in en bedacht hoe bijzonder het was om te voelen hoe een ander op je onuitgesproken uitnodiging reageert. Wat kon ik nog eens meer proberen? Ik keek de tekening eens zorgvuldig door en zag dat er nergens lijnen kruisten. Daarop trok ik een streep door een lijn van mijn partner.
Nou, dat had effect. Ze werd zichtbaar boos, echt boos, en zette een hele venijnige andere lijn tegenover de mijne. Zoiets van: wat maak je me nou! Mijn hart sloeg er van over, ik voelde net zoveel emotie als zij. Vervolgens maakte ik weer een figuur die niets anders kon betekenen dan: rustig maar, ik bedoel het niet verkeerd.
Ze kalmeerde weer, en ik ook, maar helemaal goed kwam het niet. Toen we eenmaal weer mochten praten, heb ik dit uiteraard aan de groep en aan mijn partner verteld. Allemaal waren we verbaasd over de heftige emotie die het zetten van 'de verkeerde lijn' had teweeggebracht.
Wij begrijpen meer van elkaar dan je zo zou zeggen, ook zonder woorden. En hebben daar ook een mening over, die recht naar binnen gaat.
No comments:
Post a Comment