Via Facebook kreeg mijn lief te horen dat het lijntje van Oldenzaal naar Bad Bentheim deze week voor het laatst rijdt, wegens gebrek aan reizigers. Jammer!
Voor ons een reden om op de valreep van deze mogelijkheid gebruik te maken.
Dat betekent dus, om 05.15 op en alles in orde brengen voor de wandeltocht die start om 06.15 namelijk bij het inchecken bij de NS. Bad Bentheim stond al een poosje op onze wandelagenda, alleen al vanwege de nostalgie. Het kasteel was één van de eerste bestemmingen van onze wandelvakanties, de afsluiting van een heerlijke week 20 jaar geleden. Deze keer was niet het kasteel het doel, maar het Marskramerpad. Dat loopt van Bad Bentheim naar Den Haag - en waarom zouden we dat eigenlijk niet helemaal aflopen. Voor nu, de eerste etappe, van Bad Bentheim naar De Lutte. Een beetje een luie afstand, zo'n 20 kilometer, maar het is winter, de dagen zijn kort, en mijn voet doet soms zeer. Dat moet er uit worden gelopen, maar natuurlijk stukje bij beetje.
Het was een ongehoord schitterende dag. Late herfst, droog, fris en helder, nog altijd prachtige kleuren in de bomen. De GPX werkte, hoewel het weinig toevoegde vandaag want we vonden het pad als vanzelf. Zoals dat gaat kabbelden onze gesprekjes voort en we hadden het geweldig naar onze zin. Hier en daar hadden we raakvlakken met andere mensen, bij koffie of een spoorweg, en dan kon mijn lief weer eens lekker sociaal kwebbelen. Net op tijd kwamen we, via bus en een laatste Syntus, aan op het station Hengelo. De boeken gingen weer uit de rugzak en als de ogen niet dichtzakten, konden we nog wat lezen. De terugreis ging wel heel voorspoedig dus voor de klok van zessen zaten we allebei alweer in ons eigen huis, achter ons eigen eten.
Voor ons een reden om op de valreep van deze mogelijkheid gebruik te maken.
Dat betekent dus, om 05.15 op en alles in orde brengen voor de wandeltocht die start om 06.15 namelijk bij het inchecken bij de NS. Bad Bentheim stond al een poosje op onze wandelagenda, alleen al vanwege de nostalgie. Het kasteel was één van de eerste bestemmingen van onze wandelvakanties, de afsluiting van een heerlijke week 20 jaar geleden. Deze keer was niet het kasteel het doel, maar het Marskramerpad. Dat loopt van Bad Bentheim naar Den Haag - en waarom zouden we dat eigenlijk niet helemaal aflopen. Voor nu, de eerste etappe, van Bad Bentheim naar De Lutte. Een beetje een luie afstand, zo'n 20 kilometer, maar het is winter, de dagen zijn kort, en mijn voet doet soms zeer. Dat moet er uit worden gelopen, maar natuurlijk stukje bij beetje.
Het was een ongehoord schitterende dag. Late herfst, droog, fris en helder, nog altijd prachtige kleuren in de bomen. De GPX werkte, hoewel het weinig toevoegde vandaag want we vonden het pad als vanzelf. Zoals dat gaat kabbelden onze gesprekjes voort en we hadden het geweldig naar onze zin. Hier en daar hadden we raakvlakken met andere mensen, bij koffie of een spoorweg, en dan kon mijn lief weer eens lekker sociaal kwebbelen. Net op tijd kwamen we, via bus en een laatste Syntus, aan op het station Hengelo. De boeken gingen weer uit de rugzak en als de ogen niet dichtzakten, konden we nog wat lezen. De terugreis ging wel heel voorspoedig dus voor de klok van zessen zaten we allebei alweer in ons eigen huis, achter ons eigen eten.
No comments:
Post a Comment