Je zult maar koningin zijn en je man is een Jan Doedel. Eleonore vond haar man koning Lodewijk maar een watje, een monnik zoals ze het noemde, die bovendien alleen twee dochters bij haar verwekte. Ze hield van haar dochters maar deze konden geen troonopvolger worden.
Op een goede dag kwam de troonpretendent van Engeland zijn opwachting maken bij Lodewijk. Dit was de toen 18 jarige Hendrik later genoemd Plantagenet, zoon van Godfried van Anjou en van 'keizerin' Mathilde, jawel, die van ons eigen dorp. Eleonore was toen 30 jaar, haar echtgenoot meer dan zat en ze werd - aldus Pikkemaat - smoorverliefd op de jonge woesteling met de uitstekende opvoeding.
Wat daar waar van zij, het kwam haar prima uit dat ze het juist in die tijd voor elkaar kreeg om te scheiden van Lodewijk. Zonder Lodewijk was ze de beste partij in Frankrijk: rijk, invloedrijk.
Omdat ze zonder man aangeschoten wild zou zijn, vluchtte ze direct naar Hendrik en binnen een maand waren deze twee gehuwd, uiteraard tot woede van allerlei partijen. Ze was nu koningin van Engeland.
Ach, het verhaal gaat door met eindeloos getouwtrek, machinaties, oorlogen en strijd. Tussen neus en lippen kreeg ze achter elkaar acht kinderen met Hendrik, te beginnen met twee zoons - bijzonder pijnlijk voor Lodewijk. Zwanger of net bevallen, ze reed paard en reisde of het allemaal geen moeite koste. Zo kreeg ze het voor elkaar dat haar rijk en dat van Hendrik langdurig floreerden, ondanks enorme verwikkelingen. Haar zoon Richard Leeuwenhart werd een legende. Helaas heeft ze moeten aanzien hoe haar laatst overgebleven zoon Jan zonder Land aan het eind van haar leven alles afbrak wat ze had opgebouwd. Maar haar leven is rijk geweest, bijzonder rijk aan geld, goederen en ervaringen.
No comments:
Post a Comment