Jagen

Uit nieuwsgierigheid wilde ik eens meemaken wat er zoal gebeurt op een jagersmanifestatie.
In Apeldoorn was er een, op 20 juni jongstleden. De locatie was prachtig, namelijk in het park Berg en Bos, dat ik graag eens wilde zien. Op naar Apeldoorn dus.

Met bus 2 naar de Apenheul werd ik voor de deur afgezet. De ingang van het park is namelijk daar. Het was een en al groen en bloemen, bomen en planten rond waterpartijen. Een aangename verrassing. Ik kuierde er rond en genoot van de rustige sfeer. In de verte zag ik mensen boven een aangelegde waterval, naar ik aannam in de Apenheul.

Na een poosje ging ik af op de jachtstand. Die bleek op een groot terrein te zijn waar vaak manifestaties worden gehouden, midden in het park. Het was een technische bedoening. Tenten met shows van boswerktuigen, demonstraties van kettingzaagkunst, tenten met functionele jachtkleding en parafernalia. Opklapbare ladders om tegen een boom aan te zetten, verrekijkers. Houten banken. Spullen voor de jachthond en natuurlijk geweren. Hoornblazen.


Maar ook waren er stands waar hijgerig reclame werd gemaakt voor het schieten van dieren. Hele jachtreizen worden er blijkbaar aangeboden, op Afrikaans wild, op beren in Kroatië, op sneeuwluipaarden in Siberië. Een foto van rijen everzwijnen met een akelig gat erin met heren eromheen die dat ook graag zouden willen meemaken. Ik werd er wee van.

Jagen vind ik prima, mits het past in een beheersplan.
Maar hobby-jagen, het woord alleen al, dat vind ik stuitend.






Gelukkig was er ook een lieve dame die kookte in en uit de natuur. Eetbare planten, werken met een vuurboog, tijdens een dagenlange tocht ook eens een zoogdier of een vis verschalken en die dan eten.
Zo zie ik het graag. Ik heb er even zitten uitblazen met een verrukkelijk brandnetelsoepje.