Havendagen

Dit land lijkt wel aan een oorlog toe. Als je naar een festiviteit gaat - en daar bulkt het van deze zomer - word je begroet door kanonnengebulder. Althans, daarvan was ik overtuigd toen ik bij de Amersfoortse Havendagen belandde.

Boem! Boem! Boem! Boem! Oorverdovende klappen moest je verdragen om door het smalle paadje te komen dat toegang gaf tot de Eemhaven waar het allemaal gebeurde. Toen ik langs de veroorzaker van dat krijgsgedonder kwam, bleek het een wagen te zijn met een muziek (?) installatie. Veiligheidshalve had de DJ zelf maar een oorbeschermer opgezet. De passanten kwamen daar niet mee weg. Enkele oudere dames en heren knikten begrijpend naar me. Dat was niets voor mensen van onze leeftijd....

Toen ik eraan voorbij gekomen was, bleek er een legioen van stalletjes en kraampjes te staan die min of meer hetzelfde te koop aanboden. Daaronder zat ook lekker eten, waarbij ik ook Melle G. nog ontmoette. Het was dus niet allemaal ellende, maar er zaten wel veel verkopers van oude en nieuwe rommel bij. Toch kon ik ervan genieten, want er lagen een paar oude mooie boten in het water en er was een shantykoor van oude heren die echt leuk zongen. Verder bleek er een kunstenaarskolonie te zijn in een industrieterreintje bij de haven, en daar kon je die dagen in. Verder was er een stalletje met de allerlekkerste nieuwe haring die ik ooit gegeten heb.

Maar met een keer rondgaan had ik het gezien. Toen nog even museum Flehite ingedoken, en daarna naar huis.