Augustus vordert gestaag en de zon begint langzaam in kracht af te nemen. Dagen met heldere hemels wisselen af met donkere luchten en een paar klappen donder. In de bossen zijn de bramen stilletjes aan het rijpen.
Tijd om eens te inspecteren of er al genoeg is voor bramenjam. Op de fiets dus, en langs het spoor gefietst, om uit te komen bij een vrij stil stuk bos in Den Dolder. Daar staan veel braamstruimen. De eerste indruk is niet erg hoopgevend. Veel struiken zijn verdroogd, andere dragen wel vrucht maar heel weinig. Gelukkig is het fietspad lang. Een flink stuk verder staan er struiken waar uitbundig bramen aan hangen. Maar helaas, deze zijn nog allemaal rood en onrijp. Nog maar weer verder dan. Het is echt een lang fietspad.
En ja hoor, uiteindelijk heb ik beet. Bij de spoorwegovergang staan struiken met glanzende, donkerblauwe bramen. Niet heel veel, maar wel mooi. Ze zitten vol met beestjes, maar vooruit, die blaas ik eraf. Straks wel goed wassen, dat hoort erbij. Met een uurtje doorplukken is mijn receptaculum vol. Inmiddels is het weer omgeslagen naar donder en regen. Geen bakken tegelijk, maar genoeg om heel natte benen te krijgen. Even schuilen dan maar, onder het viaduct. Goedgemutst kom ik thuis. Lekker, bramenjam deze winter.
No comments:
Post a Comment