Waar een uitstapje al toe kan leiden. Was ik laatst in Staphorst, heb ik daar een oproep gezien van een vrouw die een wandelmaat zocht (v). Daar heb ik op gereageerd, en vandaag gingen we erop uit. Het doel van Janneke W. was, te trainen voor een wandelvakantie. Mijn doel: leuk nieuw gezelschap bij het wandelen. We spraken af om de etappe Dalfsen-Ommen van het Maarten van Rossumpad te lopen. Dat is niet te ver van Staphorst vandaan, het is een mooie afstand van een kleine 20 km en een prachtige omgeving.
Met een kleine hobbel in het schema konden we om 11 uur beginnen te lopen. Het was wisselvallig weer, van tijd tot tijd kregen we een bui op ons dak maar geen onweersbuien gelukkig. En verder was het droog. Janneke was niet gewend aan het lopen op de rood-witte tekens dus ze liep met een straf tempo soms bijna aan een aanwijzing voorbij. Voor mij was het leuk om te laten zien hoe het werkt.
Het boerenlandschap was weer fantastisch om te zien.
Bij de lunch moesten we aanschuiven op een bankje bij twee andere wandelaars. De vraag kwam op wie Maarten van Rossum was geweest en gevieren kwamen we eruit: een boef van hoge geboorte die het leger van de hertog van Gelre aanvoerde. Er was vroeger een reclame voor tabak, toen mocht dat nog. Ik wist me nog het plaatje te herinneren: een rijkgeklede, vrolijk ogende man die met hoofd en handen in een schandpaal was gestoken. Een tweede persoon liet hem een lange Goudse pijp roken. Ja, riep de mevrouw op het bankje, dat was Van Rossums Troost. Ja, toen wist ik het ook weer.
In Vilsteren namen we even een kleine pauze bij een gesloten café. Daar namen we onze thee en koffie en wat rust. We liepen later ook langs de Vecht en keken naar het pijlkruid, de waterhoentjes, bloemen. Er was een plek waar je over het water moest; daar waren stapstenen ingelegd. Toen begon het eind van de route in zicht te komen. Bijna waren we in Ommen verkeerd gelopen, richting Steenwijk ipv station, maar we zagen de bordjes op tijd. Een heel gezellige wandeldag hadden we achter de rug.
Met een kleine hobbel in het schema konden we om 11 uur beginnen te lopen. Het was wisselvallig weer, van tijd tot tijd kregen we een bui op ons dak maar geen onweersbuien gelukkig. En verder was het droog. Janneke was niet gewend aan het lopen op de rood-witte tekens dus ze liep met een straf tempo soms bijna aan een aanwijzing voorbij. Voor mij was het leuk om te laten zien hoe het werkt.
Het boerenlandschap was weer fantastisch om te zien.
Bij de lunch moesten we aanschuiven op een bankje bij twee andere wandelaars. De vraag kwam op wie Maarten van Rossum was geweest en gevieren kwamen we eruit: een boef van hoge geboorte die het leger van de hertog van Gelre aanvoerde. Er was vroeger een reclame voor tabak, toen mocht dat nog. Ik wist me nog het plaatje te herinneren: een rijkgeklede, vrolijk ogende man die met hoofd en handen in een schandpaal was gestoken. Een tweede persoon liet hem een lange Goudse pijp roken. Ja, riep de mevrouw op het bankje, dat was Van Rossums Troost. Ja, toen wist ik het ook weer.
 |
| Huis Vilsteren |
No comments:
Post a Comment