Thuiswedstrijd

Een concert in de Geertekerk van het Ensemble Berlin liet horen, hoe geweldig de barokcomponisten hun toonladders beheersten. Het ging maar van omhoog en omlaag, toeteretoet. Alle respect voor de uitvoerders, maar als je de emotievolle muziek van de romantiek kent, vraag je je af wanneer de modulaties nu eens komen. Maar goed, na inname van deze muziek gingen wij naar onze volgende afspraak.

Dat was een thuiswedstrijd, in de zin dat de housewarmingparty van Joke en Pieter gekenmerkt werd door gesprekken zoals je die vroeger had op je studentenkamer. Heerlijk om die dialoog weer eens aan te gaan, het spel van vraag en antwoord dat deze jonge mensen heel vanzelfsprekend afging. Het was ook een thuiswedstrijd omdat ik voor het eerst bij Joke en haar amant was uitgenodigd, na vele jaren stilte. Het mooie was, dat ook dit zonder enige moeite ging. Het was gezellig en vrolijk om er te zijn.

Joke had gevraagd om verkleed te komen, in flower power stijl, dus ik had Eef voorzien van een grote plastic bloemenslinger. Zelf ging ik gekleed in een origineel Staphorster kostuum. De keuze van de verschillende onderdelen heb ik gemaakt in overleg met twee dames die zelf nog in Staphorster kostuum gekleed gaan, elke dag. Zo had ik een bloemig hesje met een roos achterop, een schort met een iets geblokte rand maar in de kleuren van het hesje, en een zwart kapje dat niet voor de rouw maar voor dagelijks gebruik is. Ik was de enige verklede dame! Op Joke zelf misschien na, die een leuk springrokje droeg dat een beetje aan bloemetjes deed denken. Als truitje droeg ze een zwart ding met witte bloemetjes. Dat paste weer wonderwel bij de onderzetters van Staphorster stipwerk in wit en zwart die ik haar gaf.