Beschermgodin

Petra, het wonder in de woestijn stond al een poos op mijn verlanglijst. En omdat niet zo'n zin heb om af te reizen naar Jordanië, is het wel zo prettig dat er een expositie is in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden over deze bijzondere stad.

Daar ging ik vanochtend heen. Het begon met regen, maar daarna werd het een stralende dag, (veel te) zacht voor de tijd van het jaar. Het is natuurlijk nog midden in de Kerstvakantie dus echt verbaasd over de lange rij bij de kassa was ik niet. Maar als je geen haast hebt, is dat niet erg.
Vanzelf kwam ik aan de beurt en kon ik door de beveiligingspoortjes naar de zalen. Heel indrukwekkend om te zien was bijvoorbeeld de animatiefilm van de opgravingen, hoe het complex er vroeger moet hebben uitgezien. Machtige adelaars en leeuwen op stèles kijken je aan, je ziet hoe de handwerkslieden met een mes de zachte steen hebben gemodelleerd tot schubben, veren en manen. De machtige Qos, oppergod van de Nabateeën heeft veel van de Griekse Zeus, terwijl hij toch ouder is. Ook deze god is van de bergen en van de regen en bliksem. Toen liep ik een zijzaal in en werd wel heel aangenaam verrast door een prachtig portret in steen van Tyche.

Naar deze kleine godin van het gelukkige toeval en beschermster van steden heb ik mijn jongste zoon genoemd. Deze zoon is ook nog eens jarig vandaag. Van harte gefeliciteerd, Tycho!

De godin, jong, mooi en met een schalkse lach, een ommuurd stadje als kroon op haar hoofd, keek mij over de eeuwen heen vrolijk aan en wederom heb ik mijn zoon aan haar goede gunsten opgedragen. Tyche, gun mijn Tycho opnieuw een goed jaar. Vanavond als ik thuis ben zal ik je daarvoor een klein plengoffer brengen.