Vuurgevaarlijk

Met regelmaat gebeurt het me dat ik een gerecht laat aanbranden. Niet leuk. Als ik het eten heb opgezet, ga ik iets anders doen en strijk en zet komt er een moment dat ik het totaal vergeet.
Snuf, snuf...... wat ruik ik? ja hoor, weer een zwarte bodem. Peertjes, aardappeltjes, vis, vlees, soep, het is allemaal wel een keer misgegaan.

Als ik mijn kookwekkertje gebruik, dan gaat het wel goed. Maar helaas, het wekkertje dat ik gebruikte - als ik het gebruikte - blijkt stuk te zijn. Het was het oude wekkertje van mijn moeder, ook de jongste niet meer. Geen wonder dat het het heeft begeven. Dus laatst had ik weer eens iets op staan, heb de wekker niet gehoord en rook iets afschuwelijks. Deze keer had ik zowaar houtskool gebakken! Die ga ik maar eens gebruiken voor mijn voorgenomen teken- en schilderwerk, dan heb ik er nog iets aan.

Maar tegelijk heb ik maar bedacht dat ik minstens één wekkertje moet hebben. Van de week heb ik daarom deze wekkertjes gekocht, en die moet ik  maar eens consequent gaan gebruiken.