De bretels van Opa

Laatst zocht ik naar iets in de kleerkast en vond daar een paar ongelooflijk oude bretels. Die moeten nog van mijn opa geweest zijn. Verfomfaaid van het vele dragen, dat mijn moeder dat ouwe ding heeft bewaard! Langs die weg moet het bij mij zijn terecht gekomen.

Meteen zag ik hem weer zitten, bij ons thuis, in de comfortabele stoel met de zware met leer bekleden armleuningen, afgewerkt met messing knoppen. Hij droeg dan een driedelig pak, met bretels natuurlijk.
In de binnenzak van zijn gilet had hij een gouden horloge aan de ketting. Als ik bij hem op schoot kroop, liet hij dat horloge aan de ketting heen en weer zwaaien terwijl ik ernaar greep. Hij rookte dan een bolknak, vertelde een verhaaltje en we knuffelden nog wat. Het was altijd feest als opa kwam.

In de spullen van moeder vond ik ook nog een kaartje met opa's handtekening erop. Dat heb ik hier tussen de bretels gezet. De bretels hangen over het eikenhouten ladenkastje dat opa zelf heeft gebouwd en bewerkt. Dat dat kastje bij mij staat, daar ben ik heel blij mee. Fijne herinneringen koester ik aan hem.