Nestdrang

Het is al ver in januari, maar het wil maar niet winteren. Er is nog geen dag met temperaturen onder nul geweest, en ook de nachten zijn maar zelden zo koud. De kachel snort niet, de extra lange onderbroeken zijn nog voldoende om redelijk warm te blijven. Wel hoor je buiten de vogels al duchtig aan het kwetteren - aan het tweeten zou je vandaag de dag zeggen - en de tuin laat nog altijd bloeiende bloemen zien.

Als het dan ook nog stralend weer is, zoals vandaag, dan krijg ik al de lentekriebels. Dat vertaalt zich bij mij meestal in het gaan slepen en sjouwen met meubilair. En ja hoor, deze keer moest De Dromedaris er aan geloven. Dat is mijn kamer op de 1e verdieping met uitzicht op de tuin. Het ergerde me al langer dat daar een puinhoop van kleding lag, ik struikelde zowat over de spullen, ook boeken en wasgoed. Het kwam erop neer dat ik de kamer niet meer gebruikte voor bewoning. Dat moest anders. Aan de slag!

Dus ik sleepte met het logeerbed, trok de rekken met jassen opzij, pakte de boekenkisten in en trok het bureautje te voorschijn. Wat er dan een stof tevoorschijn komt, ongelooflijk. Dus toen kwam de stofzuiger eraan te pas. Dan weer inruimen, stof afnemen en nog een mooi plekje voor de spiegel gezocht.

De wolf, die boven aan de muur naast de deur hangt, keek het allemaal wat meewarig aan. Maar het is gelukt. Nu staat alles klaar voor gebruik. Ik hoop hier inspiratie te vinden om weer liederen te schrijven.

Ik houd u op de hoogte.............