Maar naar onze eigen regio gaan we meestal met de bus. Zo ook deze keer. Helaas! daar had ik vergeten hoe je er ook weer moest komen. Gelukkig liet het landschapsgeheugen van Ferry hem niet in de steek en we kwamen zonder vertraging aan de Lagenoord. De dame die daar haar huis openstelt ben ik zeer dankbaar. Het huis De Zeven Linden is uitermate geschikt voor deze optredens. In de zomer is het nog leuker, dan kun je tussendoor even rusten in de kruidentuin. Heerlijk.
Rust was ons deze keer niet gegund, want wij werden door Martijn Sanders van de stoelen af geblazen. Verbazingwekkend wat een volume deze bariton heeft. Ernst Munneke, de pianist, kon hem overigens uitstekend aan in het mooie programma met fin de siècle en romantische muziek. Anna Cramer kon mij zeer bekoren met o.a. haar Vale Carissima en Weisst du noch - niet op youtube te vinden. In haar tijd was ze bekend, maar alles is ijdelheid. Alleen zeer grote namen blijven hangen, en toch hebben ook anderen prachtige muziek geschreven. Wie kent nog Felix Weingartner? In zijn tijd was hij groter dan Strauss.
De zeer enthousiaste uitvoering was weer een feest, mede dank zij de moeite die de organisatoren elke keer weer doen. Daarvoor mijn heel hartelijke dank.
No comments:
Post a Comment