Caldara

Gisteren hebben we een weer een muziekstuk in het kader van de Oude Muziek beluisterd. Dit keer was het het oratorium van Caldara, nooit van gehoord, en dat terwijl deze man ruim 4500 stukken heeft geschreven! Natuurlijk was hij al als jonge knul begonnen als koorzanger, maar gelukkig mocht hij zijn familiejuwelen behouden en hoefde hij geen castratenzanger te worden. Via Mantua en Barcelona kwam hij terecht bij de Habsburgers - troonpretendent Karel van Oostenrijk resideerde daar.

Maar zijn oratorium San Giovanni Nepomuco schreef hij voor de bisschop van Wenen die Nepomuk graag heilig verklaard zag. Ik had nog nooit van de geschiedenis van deze heilige gehoord. Blijkbaar werd hij door de wrede koning Wenceslaus geprest om zijn biechtgeheim te schenden. Deze engerd was redeloos jaloers en wilde weten wat zijn vrouw, Johanna van Beieren in de biechtstoel vertelde.

De vrome biechtvader weigerde. Daarop werd hij op een rooster gelegd, en toen hij halfbakken nog altijd weigerde, werd hij geboeid van de brug gegooid. Van welke brug weet ik niet, maar Wenceslaus was koning van Bohemen.

Die andere Wenceslaus namelijk Vaclav Luks, de dirigent van het ensemble-in-residence 1704, liet het swingen en dansen. Er zat zo'n vaart in dat ik eerst niet in de gaten had dat het een oratorium was! Het leek veel meer op opera. Prachtige stemmen, geweldige musici, en jawel, heel Vredenburg ging weer staan. Deze keer misschien wel terecht.