Gisteren was het de eerste open monumentendag van dit jaar. Daar kwam niets van, ik was toe aan een dagje rustigaan na het wandelen van daarvoor. Maar mijn walnoten waren op, dus ik ging op de fiets naar Zeist, waar een speciaalzaak walnoten verkoopt van Franse herkomst. Veel lekkerder dan die flauwe smaak van de Californische noten, die ook nog eens van over de oceaan moeten komen! Meteen maar een heleboel andere noten erbij genomen, en dadels. Gepakt en gezakt ging ik nog een over de markt waar geweldige frambozen lagen. Ook die gingen mee.
Toen bleek dat het ook in Zeist open monumentendag was. Ik kwam langs een hek dat uitnodigend open stond en ging naar binnen. Het was het terrein van wat vroeger een oudemannenhuis was geweest. Nu was het deels een chique interieurzaak, deels nog een woning, en aan de andere kant van de binnenplaats was nu een werkplaats van een kunstenaar die zo te zien met oud metaal werkte.
Ook gebruikte hij oude ornamenten. Op de halsgevel van het pandje dat de verbinding vormde tussen de twee panden - en zo de binnenplaats vormde - stonden prachtige oude engelen en paardachtige wezens. Die hadden daar niet oorspronkelijk gestaan, maar kwamen van elders in Zeist en hadden hier hun rustplaats gevonden.
Wat een bof dat ik dat had gezien. Nagenietend fietste ik naar De Bilt waar een kunstmarkt bleek te worden gehouden in het Van Boetzelaerpark. Allerlei kramen stalden de goedbedoelde kunstuitingen uit, en jawel, een paar waren erbij die mooie of leuke spullen hadden. Nu ik met de tuin bezig ga, keek ik naar ornamenten die je buiten kunt zetten. Ook kwam ik er de dame tegen die de schrijfcursus had gegeven. Ze sprak me aan om te vragen hoe het er mee ging, leuk, we hadden even een gesprekje.
Ik kocht er een apart dingetje, hout met laadjes om sieraden in op te bergen. Toen zat ik echt bomvol en moest naar huis. Zo had ik nog net tijd om naar fitness te gaan, waar ik heb liggen zonnen tot een uur of vier. 's Avonds kreeg ik de geest en heb een paar uur staan koken. Een voorraadje voor de komende week.
Toen bleek dat het ook in Zeist open monumentendag was. Ik kwam langs een hek dat uitnodigend open stond en ging naar binnen. Het was het terrein van wat vroeger een oudemannenhuis was geweest. Nu was het deels een chique interieurzaak, deels nog een woning, en aan de andere kant van de binnenplaats was nu een werkplaats van een kunstenaar die zo te zien met oud metaal werkte.
Ook gebruikte hij oude ornamenten. Op de halsgevel van het pandje dat de verbinding vormde tussen de twee panden - en zo de binnenplaats vormde - stonden prachtige oude engelen en paardachtige wezens. Die hadden daar niet oorspronkelijk gestaan, maar kwamen van elders in Zeist en hadden hier hun rustplaats gevonden.
Wat een bof dat ik dat had gezien. Nagenietend fietste ik naar De Bilt waar een kunstmarkt bleek te worden gehouden in het Van Boetzelaerpark. Allerlei kramen stalden de goedbedoelde kunstuitingen uit, en jawel, een paar waren erbij die mooie of leuke spullen hadden. Nu ik met de tuin bezig ga, keek ik naar ornamenten die je buiten kunt zetten. Ook kwam ik er de dame tegen die de schrijfcursus had gegeven. Ze sprak me aan om te vragen hoe het er mee ging, leuk, we hadden even een gesprekje.
Ik kocht er een apart dingetje, hout met laadjes om sieraden in op te bergen. Toen zat ik echt bomvol en moest naar huis. Zo had ik nog net tijd om naar fitness te gaan, waar ik heb liggen zonnen tot een uur of vier. 's Avonds kreeg ik de geest en heb een paar uur staan koken. Een voorraadje voor de komende week.
No comments:
Post a Comment