De muis

Wij zitten in een hotelletje van een dame die wij 'De Hoestbui' noemen vanwege voor de hand liggende redenen. De kamer heeft een heerlijk intiem balkonnetje midden tussen de bloemen van de Hoestbui haar tuintje. Zo 's avonds ruikt het er verrukkelijk. We zaten er in het donker na ons etentje van die dag, bij de visser, waar ik een heerlijke vis had gegeten, de Lamboukon geloof ik dat hij werd genoemd. Een beest met een geweldig bakkes, een pracht van een pijlstaart en wat donkere stipjes aan de bovenrand van zijn rug. Die was gegrild en smaakte vol en krachtig, bijna vlezig.

Bij de nazit op ons balkon zaten we wat te babbelen. Ineens zag ik een weldoorvoede muis over de stalen pijp van de markies naar boven lopen, hup de dakgoot in. Het was een mooie beetje blonde muis, lichte buik en iets warmbruine rug, bruine staart en weer een lichtere kop. In de loop van de avond dook hij nog een paar keer op. Ik moest denken aan de vorige keer dat we hier waren.
We hadden een grote meloen op het balkon laten staan om te rijpen. De volgende ochtend lag hij daar nog, maar nu met een diep rond gat erin. Een vogel! dachten wij toen. Maar nu zie ik toch die muis met zijn kop zichzelf in de meloen ingraven, tot hij barstte, die muis natuurlijk. Deze keer lieten we de meloen maar liever binnen rijpen.