Uit een krant van weken geleden had ik een klein berichtje gescheurd: in Apeldoorn zou een tentoonstelling zijn van knipselkunst in een piepklein museumpje genaamd In de Zevende Hemel.
Omdat die tentoonstelling na dit weekend voorbij zou zijn, had ik die trip ingepland.
Grappig genoeg was er net een koper van een boek van me in Apeldoorn, dus ik kon het nuttige met het aangename verenigen. Bovendien was het een schitterende dag, dus een wandeling van uiteindelijk een uur of twee was heel aangenaam. Op naar Apeldoorn dus.
Het boek moest naar Apeldoorn Zuid, niet een heel erg mooie buurt, maar je kon zien dat de wijk in het bos was neergezet. Het adres was niet te vinden, maar een alleraardigste pakjesbezorger liep met me mee om het aan te wijzen. Daarna liep ik terug naar de stad en ging dwars door het centrum naar het museum. Daar gaf een dikke man met een enorme spraakwaterval uitleg over de knipsels. Die waren tijdelijk, de permanente verzameling ging over feestdagen: Sinterklaas, Kerst, Pasen. Daar stond ook de lelijkste Piet die ik ken. De knipsels waren wondermooi en ik leerde daar ook dat er een Franse econoom geheten Etienne de Silhouette, minister van financiën onder Lodewijk XV van Frankrijk, de oervader is van het geknipte portret ofwel het silhouette.
Daarvoor ontwikkelde deze man ook een speciale stoel. Je zat naar opzij, aan je ene zijde was een papier bevestigd op hoofdhoogte, een lamp aan je andere kant en zo kon de kunstenaar makkelijk een silhouette knippen. Later waren die knipsels ook heel populair omdat het goedkoper was dan een schilderij.... Overigens vertelde onze gastheer dat er in de tijd van de Oostenrijkse keizer Leopold I een Hollandse dame zo beroemd was, dat ze op keizerlijk verzoek een knipsel maakte voor het ronde bedrag van 4000 vette florijnen. Dat was in het jaar 1642, waarin een schilder, ene Rembrandt, een stuk had geschilderd voor de som van 1600 van die florijnen. Dat stuk kun je nu in het Rijks zien, het heet De Nachtwacht.
No comments:
Post a Comment