Mijn Staphorster uitje heeft me een echte wandelvriendin opgeleverd. Deze keer liepen we een stuk van het Zuiderzeepad, etappe Elburg - Nunspeet. Het weer kon niet mooier, deze septemberdag leek wel hoogzomer. Ik had bij vertrek nog een lange broek aan, maar die moest al gauw gewisseld worden voor mijn korte.
De etappe is heel afwisselend. Janneke is nog niet zo vaak op wit-rode paden geweest, dus het zoeken naar de aanwijzingen liep wat stroef. Te meer daar de aanwijzingen niet allemaal even duidelijk waren. Ik had van Eef voor het eerst de GPS meegekregen, met de track erin, maar dat was voor mij nu weer behelpen. Het gebeurde dus dat we allebei, al kijkend op onze eigen apparaten / papieren, de eerste afslag verkeerd interpreteerden. Niet heel veel verder was er een rotonde, en toen was het duidelijk dat we ergens anders moesten zijn. Het was gelukkig makkelijk te vinden. Zo stapten we door het hek de Elburger Zeedijk op en vandaar af liep het allemaal goed. Ook de GPS had ik inmiddels aan de praat.
Op de dijk, met uitzicht over het IJsselmeer vlogen enorm veel vogels die ik helaas niet thuis kon brengen. Het was een zwerm met zwarte koppen, witte buiken en een zwart achterlijf, en vleugels die leken op die van kieviten. Net als je geen kijker bij je hebt....
Daarna kwamen over een landgoed geheten Klarenbeek, erg mooi tussen de weilanden. Daar vonden we een lunchplaats. Nog even een stuk door open landschap en toen begonnen de bossen bij Nunspeet. Ik was op tijd om in te checken.
Thuis lekker gedoucht, en 's avonds naar bridge. We waren stik benieuwd naar de uitslag. Maar die hoorden we pas de volgende ochtend, want de computer kreeg de kastjes niet uitgelezen. We waren eerste!
De etappe is heel afwisselend. Janneke is nog niet zo vaak op wit-rode paden geweest, dus het zoeken naar de aanwijzingen liep wat stroef. Te meer daar de aanwijzingen niet allemaal even duidelijk waren. Ik had van Eef voor het eerst de GPS meegekregen, met de track erin, maar dat was voor mij nu weer behelpen. Het gebeurde dus dat we allebei, al kijkend op onze eigen apparaten / papieren, de eerste afslag verkeerd interpreteerden. Niet heel veel verder was er een rotonde, en toen was het duidelijk dat we ergens anders moesten zijn. Het was gelukkig makkelijk te vinden. Zo stapten we door het hek de Elburger Zeedijk op en vandaar af liep het allemaal goed. Ook de GPS had ik inmiddels aan de praat.
Op de dijk, met uitzicht over het IJsselmeer vlogen enorm veel vogels die ik helaas niet thuis kon brengen. Het was een zwerm met zwarte koppen, witte buiken en een zwart achterlijf, en vleugels die leken op die van kieviten. Net als je geen kijker bij je hebt....
Daarna kwamen over een landgoed geheten Klarenbeek, erg mooi tussen de weilanden. Daar vonden we een lunchplaats. Nog even een stuk door open landschap en toen begonnen de bossen bij Nunspeet. Ik was op tijd om in te checken.
Thuis lekker gedoucht, en 's avonds naar bridge. We waren stik benieuwd naar de uitslag. Maar die hoorden we pas de volgende ochtend, want de computer kreeg de kastjes niet uitgelezen. We waren eerste!
No comments:
Post a Comment