Schiedam

Gisteren, zondag, 2e open monumenten dag. Deze keer ging ik naar Schiedam. Daar zou in het Stedelijk Museum een gratis opvoering van de Carmen zijn. Dat dat kan vind ik heel bijzonder, dus daar wilde ik wel mijn opwachting maken. Verder zijn er natuurlijk ook in Schiedam wel wat oude panden, zo dacht ik, dus het moest de moeite waard zijn. Nou, dat was het.

Zodra ik uit station Schiedam stapte, voelde ik me geweldig op mijn gemak in deze stad. Wat een verrassing! Ooit heb ik wel de ene gracht gezien waaraan de jeneverstokerijen staan, maar Schiedam had veel meer te bieden zo zag ik al snel op de kaart van de stad. Het mooie is, dat ook de oude kern zo goed bewaard is gebleven. Ik stapte vlot over de Singel naar het Stadserf, een enorme ruimte met een allure als van bijvoorbeeld Valencia. Via het Land van Belofte en Broersveld naar de Hoogstraat, waar ik het Stedelijk al in volle voorbereiding aantrof voor de voorstelling. Maar er was nog tijd om de Lange Haven langs te lopen. Daar waren kleine steegjes opengesteld, plaatselijke kunstenaars hadden er iets aardigs van gemaakt. Vooruit, maar even de Appelmarkt op. Allemaal prachtige pandjes. Van daaruit zwierf ik verder naar Achter de Teerstoof en wie vond ik daar?

de deken

De zakkendrager, zijn vrouw en de deken van het gilde. De vrolijke zakkendrager legde me uit dat dat een mooi beroep was, met goede inkomsten, en je mocht ook nog een varkentje in de stad houden net als zijn patroonheilige Antonius. De deken liet de bel luiden als er een boot met graan was aangekomen. Dan zorgde hij er met twee dobbelstenen in een bak voor dat het werk eerlijk werd verdeeld. Als je niet binnen 7 minuten na de bel binnen was, kreeg je geen werk; de deur ging dicht. Was je als gildelid niet in staat om de 80 kilo zware zakken te dragen, 60 zakken per dag door weer en wind, dan waren er andere klusjes zoals het wassen van de zakken. Ja, dan was je dus de zakkenwasser.

Verderop in de stad keek deze schone met een fret eens opzij, zij dacht er het hare vast van. Ze is weggelopen uit een schilderij, maar welk?

Misschien wachtte ze wel op de opera. Carmen bracht in het Stedelijk de heren het hoofd op hol. Haar José werd gek van verliefdheid, maar zij  koos na een poosje haar toreador. Het liep slecht af, zoals u weet: José steekt haar neer. Maar hier staat ze nog uitdagend te dansen en te zingen.

Na al die kunst liep ik de stad nog door en vond deze prachtige molens, misschien Walvis en Kameel geheten, en bezocht ik ook nog het Proveniershof dat vandaag open was.