Dagvulling

Wat doe je op een zondag als je een dik boek hebt om te lezen? Juist, dan ga je met de trein naar Groningen. Momenteel lees ik het fascinerende boek De Keizerin door Jung Chang, een prachtig stuk werk over Cixi, een Mantsjoe vrouw die als meisje concubine van de keizer van China werd en die zich volslagen tegen alle stromen in opwerkte tot de inspirerende en visierijke bestuurster van China gedurende ruim 50 jaar.

Van de auteur, een Chinees-Britse linguïste, heb ik begrepen dat deze Cixi in de historie tot voor kort werd verguisd. Daar zou een verdraaiing van de feiten aan ten grondslag liggen, en ik geloof haar graag, gezien het indrukwekkende notenapparaat achterin haar boek. Als Doctor in de letterkunde heeft ze vele eredoctoraten vergaard en dat doe je niet zomaar. Verder is haar echtgenoot een historicus. Ze heeft een specialiteit gemaakt van biografieën, waaronder dus deze.

Hare Keizerlijke Majesteit heeft decennia lang vanachter een geel zijden gordijn moeten regeren, terwijl mannen de successen claimden en haar de schaarse mislukkingen in de schoenen schoven, hoewel dat vooral westerse mannen waren en een heel enkele Chinese opponent. De kracht van deze vrouw komt van elke bladzijde naar voren, met het respect dat de Chinezen van hoog tot laag in haar eigen tijd voor haar hadden, en ook de auteur zelf. Onwaarschijnlijk hoe ze keer op keer het goede deed en het slechte vermeed. Dit deed ze in samenwerking met velen, die ze aanmoedigde om kritiek te leveren. Een fantastische geschiedenis.

Om echt rustig te zitten is een lange treinreis aan te bevelen. Daarom reed ik dus naar Groningen. Daar aangekomen bekeek ik de tentoonstellingen, waarvan vooral Maartje Korstanje met haar naturalistische sculpturen op basis karton me aansprak. Ook Nacho Carbonell deed me wel iets, met zijn stoeltjes en laddertjes die eindigen in een soort nest.

Verder was het wel amusant om de collectie van de Koning van Groning te zien, JA Sichterman met zijn duizenddelige servies met gekroonde eekhoorns. Er was wel erg veel van! Het servies van de tsaren was in elk geval wat afwisselender, dat is de tentoonstelling in de Hermitage. Vermakelijk dat hij een neushoorntje heeft gehad als huisdier - tot het beest een neushoorn werd, toen deed ie haar weg.

Op de terugweg las ik weer geboeid in De Keizerin. Ze is nu 65 en heeft na geweldig drama de Bokseropstand en de dreiging door de geallieerde westerlingen overleefd. Ze heeft nog tot 1908. Gauw verder lezen.