Dresden

Weer lag er een boek dat uitgelezen moest worden, en dus ging de reis na een luie uitslaap ochtend naar Groningen. Uiteindelijk was het boek niet echt interessant, een thriller dus gewoon consumptieleesvoer. Maar in Groningen is inmiddels de expositie van Het Geheim van Dresden van start gegaan. Die wilde ik graag zien.

Voor je het weet ben je er en het museum ligt naast het station. Dus dicht dat boek, en kijken. Er hingen een aantal mooie stukken, waaronder een Rembrandt en een Rubens (die mij minder aansprak). Verder hingen er een aantal Italianen die Venetië en Verona hadden geschilderd. Die waren de moeite waard. Ook een Watteau, met een tafereel van in de open lucht feestvierende jongelui uit vroeger eeuwen, was heel fijn geschilderd en met mooie gezichtsuitdrukkingen. Dan was er nog een stuk van W. die het bruggetje bij N. had geschilderd. Erg mooi, heel fijne penseelstreken.
Enkele portretten spraken ook aan.


Maar eigenlijk was de vaste collectie mooier. Daar hingen prachtige staatsieportretten van Groningers en Friezen met de mooie namen als Edzard, Ubbo, Ettek, Beetjen, waar hoor je die.
Toen er ook nog een nieuwe zaal bleek te zijn ingericht met Memfis meubelen, mijn all time
favoriete meubelstijl, kon de dag niet meer stuk.




Het boek is uit trouwens, weer tijd voor een echt leerboek.