Winter

Voor het eerst dit seizoen heeft het gesneeuwd. Niet overal, maar toch in Oost Brabant, Utrecht en Limburg. Een mooi dagje om naar een museum te gaan. Op mijn lijstje stond nog het Twenthe museum in Enschede, omdat daar een Jan van Eyck expositie is, tot 4 januari. Dus nu of nooit. Bovendien was er weer een boek te bezorgen, dit keer in Delden dat daar vlakbij aan het spoor ligt.

Het liep heel voorspoedig, ondanks de aankondiging van de NS dat ze de dienstregeling zouden halveren. Het was ook niet bijzonder druk. Het wandelingetje in Delden leerde mij dat het beeldje van het paard, dat op 6 januari dit jaar gestolen was, inmiddels is vervangen door een identiek exemplaar. Het oorspronkelijke is niet teruggevonden.

De expositie in Enschede was een beetje een lacher. Er hing welgeteld 1 Jan van Eyck, tussen andere schilders, waarvan velen de naam droegen van Meester van de Dit en Dat, onbekend dus, maar er waren ook een paar van Rogier van der Weyden die bijzonder mooi zijn. Dat was genieten, vooral van het portret van de rechter. Verder hingen er portretten door Alexander Roslin, een mij onbekende Zweed die de Franse adel van vlak voor de Franse Revolutie heeft vereeuwigd. Allemaal met een innig tevreden lachje op hun gezicht. Dat zou niet lang duren, want in 1789 was het feest voorbij.

Ook deze Franse dame heeft het goed voor elkaar

Een vrolijk baronesje

Enschede stelt niet veel voor. Herman Finkers zei het al: daar gebeurt van alles, een stoplicht springt op groen, een stoplicht springt op rood. Maar de winkels waren open en ik heb nog even gesnuffeld.



In de trein terug probeerde ik te lezen over Helene Kröller-Müller, maar mijn oogjes vielen toe. Zo werd ik verkwikt weer wakker op de plaats van bestemming waar ik door lichte sneeuwval heen terug fietste.

De Jan van Eyck