Op het plein Alameda in Santa Cruz de la Palma ligt een replica van de Maria, het schip waar Columbus mee naar de Indias is gevaren ofwel Amerika. Het is een karveel die maar nauwelijks op de zijkant van het plein paste. In feite maar een notendop op een enorme oceaan. Dat is daar zelfs heel goed te zien, want de boegspriet staat gericht op het eindeloze water vlak naast de monding van de rivier, de Atlantico.
Dat Columbus dat heeft gedurfd. Ook al dacht hij dat de Indias dichter bij waren, het bleeft een huzarenstuk. Ik moet dan weer denken aan het klooster bij Cádiz. Daar, in een klein kamertje van misschien 2 bij 3 meter, met een zitbank, een stoel en een klein raam op de haven, heeft de aartsbisschop gesproken met Columbus. Hij had al toestemming van de Reyes Católicos voor de reis, maar of hij de juiste spirituele instelling had, ging de aartsbisschop nog na. Was het niet goed genoeg voor hem geweest, dan had Columbus toch niet mogen gaan. Daar in dat kamertje is een besluit gevallen van wereldformaat en wij, eenvoudige reizigers, kunnen er met onze neus bovenop staan.
De Karveel ligt er nu rustig bij, verankerd en omringd door Zuid-Amerikaanse geluiden, want de Cruzeno houdt erg van Zuid Amerika. Dankzij die tocht eten we aardappels, tomaten, quinoa, papaya en ga zo maar door. We laten het ons goed smaken. Een klein dankwoordje voor de rijkdom van de tijd en de plaats waar wij leven is wel op zijn plek. En dan bedoel ik niet alleen eten en drinken, maar ook de mogelijkheden van reizen en persoonlijke vrijheid.
Dat Columbus dat heeft gedurfd. Ook al dacht hij dat de Indias dichter bij waren, het bleeft een huzarenstuk. Ik moet dan weer denken aan het klooster bij Cádiz. Daar, in een klein kamertje van misschien 2 bij 3 meter, met een zitbank, een stoel en een klein raam op de haven, heeft de aartsbisschop gesproken met Columbus. Hij had al toestemming van de Reyes Católicos voor de reis, maar of hij de juiste spirituele instelling had, ging de aartsbisschop nog na. Was het niet goed genoeg voor hem geweest, dan had Columbus toch niet mogen gaan. Daar in dat kamertje is een besluit gevallen van wereldformaat en wij, eenvoudige reizigers, kunnen er met onze neus bovenop staan.
De Karveel ligt er nu rustig bij, verankerd en omringd door Zuid-Amerikaanse geluiden, want de Cruzeno houdt erg van Zuid Amerika. Dankzij die tocht eten we aardappels, tomaten, quinoa, papaya en ga zo maar door. We laten het ons goed smaken. Een klein dankwoordje voor de rijkdom van de tijd en de plaats waar wij leven is wel op zijn plek. En dan bedoel ik niet alleen eten en drinken, maar ook de mogelijkheden van reizen en persoonlijke vrijheid.
No comments:
Post a Comment