Sprookje

Als Vriend van het Ballet moet ik natuurlijk van tijd tot tijd eens kijken hoe DNO&B het doet.
Vandaag was daar de gelegenheid voor want het ballet Cinderella werd opgevoerd. Er was nog een kaartje op rij 5; het huis was vrijwel uitverkocht. Begrijpelijk, want het is Kerstvakantie en het is echt een ballet waar je de kinderen mee naar toe neemt. Dat was dan ook enig om te zien: allemaal kleine prinsesjes, gekleed in glitterjurkjes en met halfhoge laarsjes, sommige meisjes met kroontjes op of anderszins met versiering in het haar. De allerkleinsten deden een paar danspasjes in de gangen en zwaaiden met een stafje.

In de zaal werd de aparte muziek van Shostakovic uitgevoerd waarop het ballet zich afspeelt. Het was niet zo'n suikerzoet geval als sommige topstukken, er was ruimte voor humor en tovenarij. Een van de stiefzusters van Cinderella, met een brilletje op, was zo overduidelijk onhandig dat het gewoon komisch was, en de andere was echt boosaardig. De onhandige kreeg aan het eind ook een vrijer - lekker puh!

Maar de lieve Cinderella kreeg natuurlijk haar prins, die alle andere meisjes maar getikt vond. Het mooiste moment vond ik dat de vier beschermgeesten een paardenkop opzetten, vier andere geesten kwamen met draaiende raderen aan beide zijden van Cinderella, zij had een enorme sluier die door de wind werd opgebold en zo leek het precies alsof ze in een voortrazende karos reed.

Kortom, het was een aangename middag. Daarna was er nog tijd om naar Pied a Terre te gaan, voor een wandelkaart om aan zoonlief te geven. Die gaat wandelen in Luxemburg, zijn eigen idee maar uitgewerkt met een advies van zijn ouwe moeder. Daar kan ik trots op zijn, toch?