Galga

Op de laatste wandeldag van de Palma week besloten we, de Cubo de la Galga te doen. Die wandeling was me aangeraden door de vriendelijke jongeman van het toeristenbureau en niet ten onrechte. Maar eerst moesten we wel wat hobbels overwinnen.
De heenreis met de bus ging prima en we stapten uit in een verlaten oord met een houten hutje bij een pad dat recht in een kloof verdween. Helaas hingen er ook versperringslinten en een bordje Afgesloten wegens landverschuivingsgevaar....

Even nadenken is dan geboden. We stapten de weg weer op om even een rondje om de tunnel door de berg te maken toen het ineens flink begon te regenen. Altijd heb ik mijn plu bij me, behalve vandaag; ik had hem afgelegd ivm het nodeloze gewicht, nou, niet doen dus. Het is dat Eef een extra jas had, anders was ik doorweekt geweest. Het was zo'n korte maar heftige tropenbui.

Eef in het sprookjesbos

Om toch een indruk te krijgen, liepen we toen het droog was het pad even op. Een wonderschoon panorama ontrolde zich, maar helaas ook met een paar griezelig overhangende steenmassa's die ik niet zomaar durfde te passeren na de waarschuwing. We liepen dus terug. Daar kwam een jong stel ons tegemoet. We spraken hen aan. Ze vertelden dat ze ervaren wandelaars waren en ervan uitgingen dat - zoals Eef dat noemt - de captain even moest schijten, ofwel dat de waarschuwing meer een gemaksfunctie had voor de opzieners dan dat je niet zou kunnen wandelen. Dat was net wat we wilden horen. Zo draaiden we weer om en we liepen vervolgens met ons vieren verder de werkelijk adembenemende schoonheid van het lauriselva in. Het werd een wandeling van 3,5 uur, niet te moeilijk al was het flink klimmen en dalen. Een onderdeel van de beloning was een prachtig uitzicht over de baai aan de ene kant en de bergen aan de andere kant. Het werd dus toch een heerlijke dag, en later in het hotel konden we ook nog van de zon genieten.