.... daar zaten twee haasjes heel parmant....
Aangezien het hier gaat om een Nederands knollenland, zullen het waarschijnlijk twee hazen zijn van de species lepus meteris, ofwel angsthaas. Hier te lande een veel voorkomend dier, sinds het in de laatste decennia zich met groot succes heeft voortgeplant.
Het diertje is als de dood voor eikenprocessierupsen, voor aaibare geiten, voor kalknagels, berenklauwen, mexicaanse virussen en teken. Soms wordt het beestje geïnterviewd voor de radio en dan hoor je de vrees in de stem als zijn kind in de buurt van zulke engerds dreigt te komen. Daarentegen is er geen enkele gêne om in een auto te stappen, op een ladder te staan schilderen of te bungeejumpen.
Ik heb het natuurlijk over mensen. Een merkwaardig verschijnsel is ook dat naarmate men banger en banger wordt voor kleine ongemakken - want meer zijn het niet - men positiever is in de waardering van een eigenschap als 'Stoer'. Vroeger mochten meisjes dat niet zijn, tegenwoordig is het heel normaal en een jongen heet al meteen een bikkel (ja, van bikkelhard). Deze labeling moet verhullen dat de dragers ervan meer en meer als watjes worden opgevoed! Waar zie je nog een lekkere vette schaafwond? een blauwe plek, opgedaan bij eerlijk klim- en klauterwerk? een schram of bult, van bij het spelen? Nee, wij worden allen aanbevolen in de genade van ARBO, geprezen zij zijn naam.
No comments:
Post a Comment