Begin augustus heeft een hulp in de huishouding bij een moeder met problemen haar zoontje ontvoerd, omdat ze vond dat het werd mishandeld door de moeder. Daar had ze een aantal duidelijke aanwijzingen voor. Ze had deze dingen vanaf circa drie weken voor de ontvoering gemeld bij Jeugdzorg, bij de politie, bij allerlei instanties die hieromtrent actie zouden kunnen nemen. Dat hadden ze niet gedaan. De hulp in kwestie had 3 maanden bij die vrouw gewerkt.
Wat moet prevaleren? dat iemand oprecht vindt dat er een grote misstand is, en als er niet of niet direct adequaat op wordt gereageerd door de instanties (ze had het geprobeerd) dan maar zelf ingrijpen? Of had dit niet mogen gebeuren, ze heeft nu de vertrouwensrelatie van zo'n hulp in het algemeen een aardige knauw gegeven, mensen die slecht willen, laten zo iemand niet meer zo gauw toe in huis? Het jongetje zit bij pleegouders nu, en zou niet terug willen naar zijn moeder.
Is dit een kwestie van 'gesundes Volksempfinden' of heeft de bemoeizucht de overhand. Ben je liberaal als je het heft in handen neemt of ben je dan anarchistisch, of anders, wordt de rechtsstaat hiermee aangetast? Dat ze een strafbaar feit heeft gepleegd, wordt wel erkend.
De vrouw is luid toegejuicht bij de landelijke TV maar ik houd hier toch een akelig gevoel van over.
No comments:
Post a Comment