Falabella

Op een zonbeschenen pad naast een open plek in een dicht bos bij het Solse Gat komt een ouderwetse karos aangedraafd. Een dame met een vriendelijk gezicht en een meterslange smalle zweep in haar hand zit op de bok, een man met een rood aangelopen hoofd en een sportief truitje aan staat achter op de treeplank. Het zijn zestigers, zo te zien.
De koets wordt getrokken door twee onwaarschijnlijk kleine paarden.
Geen pony's maar paarden, dat is wel duidelijk te zien.
Ze zien er sterk en welgebouwd uit, hebben een antracietgrijze-met-witte vlekkentekening op hun huid die nog maar onlangs geschoren is. Ze glanzen ervan. Op hun hoeven zit een metalen beugeltje, die ze het aspect geeft van een tiener met een beugelbekkie, er zitten rode ornamenten doorheen gevlochten.

Ik houd het koetsierspaar staande en er ontspint zich een leuk gesprek. De paardjes blijken moeder en dochter te zijn van het ras Falabella.

Falabella paarden stammen af van de paarden die ontsnapt zijn aan hun eigenaren de Spaanse conquistadores, in de 15e en 16e eeuw. Die paarden hebben zich over Zuid-Amerika verspreid. Sommige daarvan kwamen terecht in de pampas. Dat is geen vetpot voor paarden. Daarom deed de evolutie daar haar werk, verkleinde de nakomelingen, en uiteindelijk ontstond dit ras, verborgen voor het oog van de wereld tot ze ontdekt werden door de schoonvader van de fokker Falabella. En deze fokker zag de schoonheid van de paardjes, is ermee gaan werken met als resultaat dit mooie ras met stamboek.

Er is ook een ras dat Bergmann paarden heet, ook klein, maar dat ligt heel anders want die paarden zijn bewust gefokt uit minipaarden en Arabische en Engelse volbloeden. De Falabella is een levend product van de evolutie.

Het koetsierspaar is trots op hun soort, ze zorgen voor een goede conditie van hun dieren. Er zijn er ongeveer 1200 van in Nederland. De zon schijnt op hun vacht terwijl ze geduldig wachten op de uitleg die hun bazen geven. Daarna klakt de zweep weer lichtjes, handen gaan groetend de lucht in en ieder vervolgt zijn weg.
Het is een heerlijke herfstdag in Gelderland.