Jarritos

Vandaag is de grote dag in Galaroza. Je kent Galaroza niet? Dat is niet zo vreemd, het is een piepklein dorpje in een vergeten gebied in het zuiden van Spanje. Er wonen maar een paar duizend mensen, die met een busverbinding aan de navelstreng zitten met Sevilla enerzijds en Huelva anderzijds. Het ligt kortom tussen niks en nergens.

Maar dat wil niet zeggen dat er niets gebeurt. De burgemeester drijft er zijn supermarktje, twee niet te onderscheiden tweelingzusters doen de bakkerij, er zijn minstens vier café's waaronder dat van Vleeswo, en señor Fernandez rookt er zijn varkenspoten. Op het pleintje handhaaft Mans de orde bij de Club de Socios. Vroeger heette hij Staartmans, maar die staart heeft hij afgeknipt.

Midden op het plein staat het standbeeld van het dorp bij het fonteintje. Natuurlijk laat dat de Jarritos zien, ofwel de kannetjes, een standbeeldje van kleine deugnieten die een wat ouder meisje besproeien met water door op de kannetjes te blazen.
Het zijn kannetjes voor wijn. In de grote opening doe je de wijn, je houdt de kan boven je hoofd en slokt het dunne straaltje uit de kleine opening zo naar binnen.
De kleine jongetjes hebben hun kannetjes met water gevuld, en ze blazen op de grote opening. Oeps! een waterballet.

Heel Galaroza bestaat uit kleine jongetjes en meisjes op 6 september. Dat is hun grote feest, de dag van Los Jarritos. Jong en oud loopt uit en smijt lustig met water. Als de trommels, fluiten en het gezang van de opening hebben weerklonken, wordt iedereen natgegooid. Voor hun voorraad hoeven ze niet ver te lopen, want Galaroza staat in de wijde omtrek van Galaroza bekend als het Venetië van het Zuiden. Er zijn verschillende bronnen met ijskoud of minstens verrukkelijk koel water, recht uit de berg, overal spuit het uit kranen in marmeren waterplaatsen. Nee, voor de hitte hoeven ze niet bang te zijn in Galaroza. En zo lopen ze achter elkaar aan, gierend van de lach. Zelfs de oudsten doen mee. Een keer toen het heel koud was tijdens Los Jarritos stond er een oude dame op haar balkon, en zij goot kannen warm water uit over de niet omhoog kijkende voorbijgangers. Wat een aardige verrassing?!

Gelukkig is er een droger in het hotel dat ook door de burgemeester wordt gedreven.