Monument van de herfst

Open Monumentendag vandaag. Al weken geleden heb ik de krantjes doorgekeken naar mogelijkheden in de buurt, of verder weg, maar als puntje bij paaltje komt is het eigenlijk een veel te mooie nazomerdag om binnen te gaan kijken. Gelukkig is er vlakbij in het bos een aantal huisjes te bezichtigen, het zgn. Spinnenweb, vier huisjes met de ruggetjes tegen elkaar midden tussen de bomen, die ooit zijn gebouwd voor keuterboertjes. Wat een beeld is dat, honderd jaar geleden vier van die huisjes die in grote verlatenheid moeten hebben gestaan in een oase van stilte, wat koeien en paarden in de weitjes rond het Spinnenweb, 's avonds laat vier boertjes op een bankje met een pijp na gedane arbeid, de boerinnen ernaast, als de laatste wapperende lakens van de lijn zijn gehaald. Zouden ze er goed van hebben geleefd?

Door het bos gelopen moet er nu een autoweg worden overgestoken. Daar loopt hetzelfde bospad van vroeger nog verder, wreed van zijn oorsprong gesneden. Daar op dat oude pad, een graskade geworden tussen weilanden vol zwanen, aalscholvers en dof galopperende hoefslaggeluiden, staan de open monumenten van de herfst. Paddestoelen! en wel minstens vijf verschillende soorten. Een bessensaprood gekleurde soort met een gladde hoed, een zwarte als verkreukeld inktpapier, een boleetachtige, een zacht bruine met witte vlekken van het gebroken vlies, met een elegant kraagje onder zijn hoed, en heel onverwacht ook een sliert eekhoorntjesbrood. Prachtig staan ze erbij, met hun bolletjes als gebakken broodjes, zolang ze nog niet helemaal zijn uitgegroeid en dus in de ideale staat verkerend om te worden opgesmikkeld. Respectvol plukken we er een viertal. Dat wordt omelet morgen!

Ik denk met een glimlach terug aan die keer, acht jaar was ik, dat ik mijn dagelijkse studie van paddenstoelenboekjes bekroond zag tijdens een vakantie in het bos. Een enorm eekhoorntjesbrood! In die tijd een vrij zeldzaam geval. Ik wist dat hij eetbaar was en nam het trots mee naar ons vakantieverblijf. Daar heeft de pensionhoudster hem met groot plezier in plakjes gesneden gebakken en opgediend, ik kreeg er drie van! Mijn neus krulde van trots van de complimentjes. O, wat heb ik zin in die omelet van morgen.