Vlierbessenoogst

De herfst weet van geen ophouden. Vrachten lekkers hangen aan de bomen en struiken in de vorm van noten, bramen, fruit en bessen. Heb je al naar de vlierbessenstruiken gekeken? Het is dit jaar een prachtig vlierbessenjaar.
Bij Amelisweerd staan ze in rotten van tien, de struiken, te wachten tot de herfststormen hun kroontjes van paars uit de toppen zullen waaien. Of, natuurlijk, tot er eigenheimers langs komen die de moeite nemen om ze te plukken en te verwerken.

Nou, dat is bij mij niet aan dovemansoren gewaaid. De roep van de struik in de wind volgend, heb ik de snoeischaar ter hand genomen en ben met mijn geliefde op de fiets gestapt voor een flinke oogst van deze prachtige bessen. Bij het beoogde laantje gekomen hoefden we niet veel meer te doen dan eens vriendelijk gedag zeggen tegen de struik, de takken te buigen, en de grote boodschappentas open houden. Knip, knip, knip - en daar liggen ze, met kilo's tegelijk terwijl we nauwelijks een half uur van struik naar struik hebben gelopen.

Heel conveniënt heeft de beheerder van het terrein een bankje laten plaatsen precies onder de vlierbessenstruiken. Daar zijn we gaan zitten, de vork werd uit de fietstas gepakt, de een hield de geplukte bessenkronen op, de ander haalde de vork erdoor heen en flap, de lege scheut met aftakkingen, het bessogram zal ik maar zeggen, ging over de linkerschouder terug naar moeder natuur. Al met al weer een half uurtje oogsten zonder zaaien en we hadden een fietstas vol bessen en spinnen.

Dat was nog een leuke observatie: er zaten myriaden spinnetjes tussen de bessen, en allemaal van een soort die ik nog nooit eerder had gezien, een beetje wit tot en met witte pootjes, met stippeltjes op de rug. Ze hadden een hoge knik in de pootjes, zoals de citruspers van Alessi. Groter dan 3 mm waren ze niet. Omdat ze bij het oogsten allemaal naar boven kwamen rennen, kon ik het grootste deel ervan makkelijk verwijderen. De rest is bij het wassen wel verdwenen..

Die avond stond het allemaal te pruttelen op het fornuis. Suiker erbij, roeren, een heel klein beetje pectine.... en de rest van de winter hebben wij vlierbessenjam te eten!