Film

Van tijd tot tijd is het gezellig om samen een filmpje te kijken, lekker thuis onderuit in de stoel met een warme drankje onder handbereik. Eergisteren was weer zo'n dag. Eerst van alles in huis doen, opruimen en afwassen, dat soort dingen, mail controleren en daarna lekker in de stoel geïnstalleerd.

De film was 'It's Complicated' met Meryl Streep. Het verhaal gaat over een gescheiden vrouw, man was er vandoor met een jonger exemplaar, zij begint langzaamaan op te krabbelen, haar en zijn drie kinderen hebben er nog moeite mee. Exlief trouwens ook: de nieuwe vrouw is toch niet alleen maar geweldig. Die heeft een kind (van hem? niet van hem?), een echte etterbak, en nu wil ze ook nog een tweede. En die man loopt al tegen de zestig! Dan was het vroeger thuis toch ook niet zo gek.

Dus komt er een affaire tussen de exen, een nieuwe potentiële minnaar wordt daardoor bijna afgeschrikt, maar het komt goed voor mevrouw, gelouterd en wel. Meneer heeft het minder getroffen, hoewel? Zijn tweede vrouw schopt hem eruit, het is maar de vraag of dat slecht voor hem uitpakt. Er komt in elk geval geen tweede handenbindertje.

Er zaten hilarische momenten in, heel herkenbaar. Zo veel zo dubbel, willens en wetens foute dingen doen, daar later spijt van hebben, nederig terugkomen en hopen op vergeving.

Wat voor ons herkenbaar is, is het niet altijd voor de nieuwe generatie.
Jonge mensen, van de leeftijd van onze kinderen, kunnen zo recht-toe-recht-aan denken. Niet allemaal, natuurlijk, maar je merkt dat sommigen nog niet de ontdekking van de mildheid hebben gedaan, de erkenning van het gemak waarmee je op de morele weg kunt struikelen, en dat juist de uitgestoken hand van de ander de brug terug kan betekenen. We vallen, en we helpen elkaar opstaan.

En dan samen lachen. Want zo'n struikeling is ook hilarisch, kijk maar naar de film.
Wat het echte leven betreft: vandaag is het 41 jaar geleden dat mijn geliefde voor het eerst trouwde...