Zondag heb ik mezelf vrijaf gegeven van de trap. Geen krabben dus maar lekker erop uit, in dit geval lopen over een zonovergoten pad naar Utrecht waar de Streekweken werden gehouden.
Er waren allerlei kraampjes opgesteld in een voormalig zijdepakhuis in een vrij onbekend stuk Utrecht. Er kon geproefd en gekocht worden van heel verschillende heerlijkheden zoals lams'pie' (op zijn Engels), pesto's, chocolades, appeltaart, Palestijnse humus, lamsoorhoning uit Schiermonnikoog, gebraden NoordHollands Blauw en vele soorten biologische wijn. Te kust en te keur dus.
Bij de ingang al was het onmogelijk om door te lopen en de gerookte vis links te laten liggen. Daar stopten we dus en vroegen wat er hing. De rookkist bleek gevuld met bot, een vis die je niet zo vaak tegenkomt. We namen elk een gerookt exemplaar en zaten te smikkelen aan de rand van de fabriekshal. In mijn vissie zat een wigvormig stukje dat duidelijk anders van structuur en kleur was dan de rest van het witte vlees. Ik haalde het met mijn vingers eruit en at het apart op. Werkelijk zalig! Ik liet het aan mijn geliefde zien en proeven.
Dat is nou Melker, zo leerde hij mij. De vis was een mannetje en dit stukje was de gerookte hom, ofwel Melker in het Zeeuws. De kuit, van de dames, zou Kieter hebben geheten alweer in het Zeeuws. Vis leren eten, dat lukt het beste in Zeeland en zo is het bij mijn geliefde ook gebeurd. Zijn lessen in vis heeft hij gekregen van een echte Zeeuwse. Nu weet ik het ook, en ook hoe het smaakt. Naar meer!
No comments:
Post a Comment