Filosofie

Vandaag viel het eerste exemplaar van mijn abonnement op Filosofie magazine op de mat en meteen viel mijn oog op een foto collage, waarvan ik elders al een voorloper had gezien. Het is een onderdeel van een reclamecampagne voor dat magazine.

Het stelt een jonge vrouw voor, die een uitspraak doet, op een bankje op een station deze keer, en naast haar zit de geest van Jean Paul Sartre die over die uitspraak een andere legt.
De jonge vrouw zegt: 'Eigenlijk reis ik niet graag alleen.' Herkenbaar voor velen, denk ik zo. De reizigers die zich tijdens de reis via de mobiel vastklampen aan hun buitenwacht, lijken zich tegen het alleen zijn willen wapenen. Want waar ze het over hebben, zou best een treinreis kunnen wachten. Het zijn er veel.

De geest van Sartre kijkt half ongelovig, half getroffen naar de jonge vrouw. 'Als je je eenzaam voelt als je alleen bent, dan ben je in slecht gezelschap.' zegt hij. Ai, die komt aan. Ben je goed gezelschap voor jezelf? Heb je interesses, ben je nieuwsgierig, sta je open voor de dag? Dan hoef je niet eenzaam te zijn, ook niet als je alleen bent.

Ik vind het niet erg om alleen te reizen. Bij mijn reizen neem ik vaak een boek mee. Zou Sartre daar ook op hebben gedoeld? Uiteindelijk is een boek uitstekend gezelschap, waar zonder ik niet graag reis.
Voer om over na te denken dus.