Post

Je hoort de post op de mat ploffen.
Hilarisch, het blijft maar gaan. Envelop na envelop valt binnen.
Dat is een geluid dat eigenlijk niet meer bij deze tijd hoort. Alles valt in de digitale brievenbus, gewoonlijk, met eventueel een stem van een juffrouw POSPOS of een piepje om de post aan te kondigen.

Maar sommige dingen blijven via de brievenbus komen. Studiegidsen, handleidingen, boeken of tweedehands spullen via de ether besteld.
Het voelt aan als een klein kadootje, zo'n verwacht onverwacht pakje. Je hebt het besteld, en als het er dan is, verrast het toch. Hoe zal het bestelde eruit zien?
Hoe voelt het aan, voldoet het aan de verwachting?

De meest uiteenlopende dingen komen op die manier je huis binnen. Een lang gezocht boek met herinneringen van vroeger, een CD met intrigerende muziek, toegangskaarten voor een bijzonder evenement..... Daar kan geen digitale post tegenop. Maar soms valt het tegen: de blauwe envelop van de belastingen, een afwijzingsbrief na een sollicitatie. Dan moeten we terug naar het internet, op zoek naar iets vrolijks om te bestellen.

Nu maar weer wachten op de plof.