Logorheu

Van sommige mensen kun je dingen leren die je helemaal niet wilt leren.
Zo zat er gisteren een dikke dame in de trein die zich onder geen beding uit het gesprek liet drukken. Ze had een niet agressieve maar wel vasthoudende manier van communiceren die het opdringerige voorbij was.

Vindt u het ook niet schandalig dat....? Als je ja zegt, gaat ze verder, als je nee zegt, ook.

Kent u popgroep X....? Als je nee zegt, gaat ze je uitleggen, als je ja zegt, ook.

Waar was u geweest? O, ja, nou ik ben daar en daar geweest. Daar heb ik gerecht A gegeten, voor die en die prijs, vindt u dat ook niet veel te duur?

Ik zat rustig na te genieten van een avond cultuur. Mij ergert dan vreselijk dat iemand niet mijn signaal oppakt dat ik niet in ben voor geleuter. Aan de andere kant, het is geen kwade wil, zo iemand heeft nu eenmaal last van logorheu.

Het is niet zo ver van Amsterdam naar Utrecht, dus het is een optie om dan maar de oren op te pompen en luisterend te hummen, te knikken en hier en daar een al te duidelijke vraag luchtig in te vullen. Voor je het weet, mag je de trein weer uit.
Heeft in elk geval dame met het spraakprobleem toch een prettige reis gehad.