Toespraak

Gisteren bij een landelijke bijeenkomst geweest van een groep die verder alleen digitaal met elkaar omgaat. In die groep ben ik redelijk actief, maar het was toch een verrassing om de spreekstalmeesteres te horen zeggen hoe leuk het is om nu live te ontmoeten wie je van het toetsenbord kent, of ´Torketyl´ ook in de zaal was?

Vervolgens werd er een gloedvolle inleiding gehouden door iemand met een bedrijfje op het gebied van internet en sociale media. Althans, hij was zelf gloedvol. Ik had mijn twijfels. Het klonk als de concepten van jaren her, toen er ook een min of meer anarchistisch, plat model van organisatie werd voorgestaan waarin een ieder zou doen wat hij of zij leuk vindt. Dat moet vervolgens ´waarde creeren´. Geld zou niet meer belangrijk zijn. Maar (dit kan ik even niet laten) Χρήματα νεΰρα πραγμάτων zoals de oude Grieken zeiden. Ofwel: Geld is de zenuw der dingen.

Mijn eerste gedacht is dan: gecreeerde waarde, kun je dat eten? Er moet uiteindelijk brood op de plank, en iedereen wil voeding en een dak boven het hoofd. Het kan allemaal heel anders dan nu, natuurlijk, maar zeker in deze tijd van ongebreidelde luxe zie ik nog niet zo hoe mensen afzien van wat ze hebben, zoals een auto en een huis met kamers voor alle kinderen.

Of ben ik oud aan het worden. Economie is me meer en meer een raadsel. Zoveel mensen rennen rond en doen van alles - creeren waarde, blijkbaar - waarbij ik die waarde maar moeilijk meer kan inschatten.

Wat geweldig blijft, is de enorme drive die het leven zelf geeft. Jonge mensen, grote idealen. Sociale netwerken, iedereen met elkaar verbonden. Een aantal leuke voorbeelden waren er wel, zoals via internet een groep samenstellen van mensen die product Y willen kopen, en dan met mega-korting dat product eenmalig bestellen bij de producent. Of in publiek beheer je eigen boek uitgeven, zodra er voldoende lezers via internet zich hebben aangemeld.

Misschien haak ik daar wel aan! Dan is deze bijeenkomst al met al toch van waarde geweest voor mij.